2000 KM IN 6 DAGEN: VOORBEREIDEN OP EEN ULTRA FIETSTOCHT
Een ultracycling race is misschien wel de ultieme vorm van uithoudingsvermogen: dagenlang fietsen, minimale rust en continu onderweg zijn. Geen etappes, geen vaste slaapplek, alleen jij, je fiets en de afstand die voor je ligt. Één ding is zeker: een ultra vraagt om meer dan alleen fysieke kracht. CUBE Stores-ambassadeur Levey van der Voort rijdt de ultra ‘Race Around the Netherlands’ en neemt je mee in alle stappen en fases van zijn voorbereiding richting deze uitdaging.
Stap één is eigenlijk heel simpel: schrijf je in voor een ultracycling race, bijvoorbeeld Race Around the Netherlands, en de voorpret kan beginnen. Nu ben ik wel vaker fysieke uitdagingen aangegaan, maar deze voelt toch van een ander kaliber. Het vraagt om een andere aanpak dan bijvoorbeeld trainen voor een marathon, waarbij je gericht naar één einddoel toewerkt. Maar kun je eigenlijk trainen voor 2000 kilometer fietsen? Ik neem je graag mee in mijn voorbereiding richting RATN ’26.
Voorbereiding
Het begint allemaal met onderzoek en inlezen. Wie zijn deze ‘gekke’ mensen die deelnemen aan ultra-uitdagingen, te voet, zwemmend of op de fiets? Er zijn de afgelopen jaren tientallen documentaires en boeken verschenen over dit soort avonturen. Wat blijkt: je bent absoluut niet de uitzondering. Het is een complete wereld op zich, met mensen die grenzen opzoeken en daar zichtbaar plezier uit halen.
Het fijne daaraan is dat je veel kunt leren van anderen. Tegelijkertijd kwam ik er snel achter dat iedereen zijn eigen theorie en strategie heeft. Er bestaat geen 'heilig plan'. Toch kwamen dezelfde thema’s steeds terug: oefenen, uren maken en tijd investeren. Kortom, ik wist wat mij te doen stond: trainen. Om overzicht te houden heb ik mijn voorbereiding opgedeeld in drie fases.
Fase 1 – Opstart
De eerste fase stond volledig in het teken van opstarten. Zie het als een lange warming-up van enkele weken, waarin het lichaam weer gewend raakt aan regelmaat en belasting. Geen heroïsche trainingen, maar korte sessies die het lichaam een eerste prikkel geven. Het doel was simpel: ritme terugvinden, structuur opbouwen en rustig wennen aan trainen. Langzaam opbouwen dus.
Fase 2 – Algemene fysieke basis
Daarna volgde de fase waarin ik werkte aan mijn algemene conditie en uithoudingsvermogen. Voor het opbouwen van een sterke aerobe basis kun je bijna elke duuractiviteit gebruiken, zolang je maar voldoende tijd beweegt op lage tot matige intensiteit. Het draait om het creëren van een fundament waar je later uit kunt putten.
Mijn trainingen bestonden in deze periode uit hardlopen, fietsen, zwemmen en klimmen. Veel variatie dus, maar met één duidelijk doel: veel bewegen en het lichaam sterker maken voor wat nog zou komen.
Fase 3 – Specifiek werk: fietskilometers maken
In de derde fase werd het echt serieus. Vanaf hier draaide alles om fiets-specifieke belasting. Dat betekende veel uren op de fiets, gecombineerd met gerichte krachttraining. Alle trainingsuren werden nu gemaakt op de fiets zelf, omdat daar uiteindelijk de uitdaging ligt.
Dit was zonder twijfel de zwaarste fase. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. De trainingen werden langer, de kilometers stapelden zich op en het schema vroeg veel discipline. Juist in deze periode merk je hoe belangrijk herstel is. Daarom vulde ik de trainingen aan met sportmassages, foamrollen, pilates, mobiliteitsoefeningen en rekken & strekken. Als je veel vraagt van je lichaam, moet je ook bereid zijn er goed voor te zorgen.
Praktische voorbereiding
Bij een tocht van deze omvang komt meer kijken dan alleen fit worden. Gelukkig heb ik door eerdere fietsreizen al flink wat ervaring opgedaan. Ik heb per slot van rekening half Europa doorkruist op de fiets. Daardoor weet ik inmiddels redelijk goed wat werkt en wat vooral niet werkt. Die lessen neem ik nu allemaal mee in deze voorbereiding.
Bikefitting
Eén van de belangrijkste lessen was mijn houding op de fiets. Na uren in het zadel beginnen kleine ongemakken namelijk vanzelf grote irritaties te worden. Vroeger nam ik dat altijd voor lief. Hoort erbij, niet zeuren. Maar op aanraden van vrienden maakte ik toch een afspraak bij een bikefitter.
Hoewel ik van nature best aardig op de fiets zat, bleek er nog genoeg winst te behalen. Na een dag meten, testen en aanpassen ging ik naar huis met een uitgebreid rapport en veel nieuwe inzichten. Voor mij zat de grootste winst in heupmobiliteit, zadelpositie, schoenen en stuurafstelling. Wat me vooral bijbleef, was dat een bikefit veel meer is dan alleen een fiets afstellen. Het gaat om persoonlijke aandacht, maatwerk en blessurepreventie. Kleine aanpassingen kunnen een wereld van verschil maken.
Uitrusting en materiaal
Ook materiaal speelt natuurlijk een belangrijke rol. Mijn filosofie daarin is simpel: hoe minder je meeneemt, hoe beter. Kleine tassen, licht bepakt en alleen het noodzakelijke gereedschap. De juiste kleding, goede schoenen en slaapspullen die passen bij het doel. Daarnaast stelt de organisatie eisen aan deelname, zoals verlichting, zichtbaarheid, reflectietape en een bike check. Gelukkig voel ik me op dit vlak vrij comfortabel door alle eerdere fietsreizen. Je leert vanzelf dat je verrassend weinig nodig hebt op de fiets. En juist dat minimale geeft een heerlijk gevoel van vrijheid.
Kleine tip tussendoor: de nieuwe ACID tassenlijn is echt sterk verbeterd. Over de vorige versie was ik minder enthousiast, maar hierin hebben ze grote stappen gezet. Compact, praktisch en ook gewoon mooi.
Voeding
Voeding bleek misschien wel één van de grootste leerpunten. Tijdens gewone fietsavonturen leef ik vaak prima op bananen en normaal eten, maar voor een uitdaging als deze is dat niet genoeg. Niet alleen tijdens de trainingsweken moet je goed voor jezelf zorgen, ook onderweg moet de motor blijven draaien. En eerlijk is eerlijk: voldoende eten tijdens lange ritten is lastiger dan het klinkt. Soms krijg je het er nauwelijks in. Daarom ben ik mijn normale voeding gaan aanvullen met sportvoeding. Ook dat vraagt training. Je moet testen wat werkt, wat goed valt en waar je lichaam op reageert.
De belangrijkste les die ik daarin leerde: op tijd beginnen met eten. Een energietekort tijdens het fietsen haal je bijna nooit meer in. Tegenwoordig ben ik semi-fan van een select aantal sportproducten, afgewisseld met echt eten en natuurlijk bananen. Mijn absolute favoriet.
Conclusie
Of mijn voorbereiding perfect was? Nee, zeker niet. Ik had altijd nog meer kunnen doen. Maar naar mijn mening is meer niet altijd beter. Tijdens het evenement zal waarschijnlijk ook niet alles perfect verlopen. En juist daarop heb ik me voorbereid. Niet op de perfecte race, maar op het omgaan met voortdurend veranderende omstandigheden. Dat is uiteindelijk waar zulke uitdagingen om draaien.
Daarnaast blijft plezier voor mij misschien wel het allerbelangrijkste. Ik vind fietsen leuk, en daar ben ik zuinig op. De tijd zal het leren, maar ik heb er vooral veel zin in. Voor nu luidt mijn advies: geef je op en ga het doen. Dan kan de voorpret beginnen.
Wil je Levey volgen tijdens de race? Dat kan vanaf zaterdag 2 mei 8:00 uur, via: https://ratn.legendstracking.com/