MOUNTAINBIKE-PACKING DOOR SCHOTLAND
Een fietsvakantie is de ultieme manier van reizen, vindt CUBE Stores ambassadeur Levey van der Voort. ‘Het avontuur begint al ruim voordat de eerste kilometers zijn gereden: uitrusting verzamelen, tassen passen, de fiets testen en eindeloos dromen over wat komen gaat. En dan dat magische moment waarop je opstapt en volledig op eigen kracht aan je reis begint. Dat gevoel blijft bijzonder.
Normaal stap ik op mijn vertrouwde CUBE Nuroad gravelbike, maar deze keer lonkte een ander avontuur. Een week bikepacken op de mountainbike, dwars door de Schotse Highlands. In deze blog neem ik je mee tijdens mijn eerste echte mountainbike-bikepackingavontuur.
Het begint altijd met een idee
Zoals zoveel mooie avonturen begon ook deze met inspiratie. Op verschillende kanalen kwam ik foto's en verhalen uit Schotland tegen. Al snel was ik verkocht. Schotland stond al jaren op mijn bucketlist en hoe mooi zou het zijn om dit land per mountainbike te ontdekken?
Mijn oog viel op de MT550, een uitdagende route die onder mountainbikers een begrip is. Ook veel wandelaars trekken door hetzelfde gebied. Dat gaf mij ergens vertrouwen; als zoveel mensen je zijn voorgegaan, dan moet het haalbaar zijn. Zodra de route vaststaat, begint eigenlijk pas het echte avontuur: de voorbereiding.
De planning: route, praktisch en uitrusting
Een tocht als deze vraagt om een goede voorbereiding. Je stapt niet zomaar met een bepakte mountainbike het vliegtuig in om vervolgens een week door de Schotse natuur te trekken. Vliegen met mijn fiets is gelukkig niet nieuw voor mij. Binnen Europa is dat vaak prima geregeld. Meestal haal ik bij de fietsenmaker een grote fietsdoos waarin niet alleen mijn fiets past, maar ook veel van mijn uitrusting.
Vervolgens begint het uitpluizen van de route. Tegenwoordig is online ontzettend veel informatie te vinden. Juist de ervaringen van mensen die de route al gereden hebben, zijn ontzettend waardevol. Ze helpen je om verrassingen zoveel mogelijk te voorkomen en geven praktische tips waar je onderweg echt iets aan hebt. Ik probeer vooraf zoveel mogelijk te weten te komen over overnachtingsmogelijkheden, bevoorrading, weersomstandigheden, waterstanden, begroeiing, openbaar vervoer en natuurlijk de technische moeilijkheid van de route. Hoe beter de voorbereiding, hoe meer rust je onderweg ervaart.
En dan de uitrusting. Iedere bikepackingtrip vraagt om een andere setup. Normaal reis ik graag minimalistisch en zo zelfvoorzienend mogelijk. Mijn gravelfietsuitrusting is in de loop der jaren steeds verder geoptimaliseerd. Maar een mountainbike vraagt simpelweg meer van je materiaal. Het terrein is ruiger, de belasting groter en de kans op technische problemen neemt toe.
Klaar voor vertrek
Het inpakken van de fietsdoos is inmiddels bijna een ritueel geworden. Ik probeer het mezelf onderweg zo makkelijk mogelijk te maken. In de doos passen naast de fiets vaak ook mijn helm, tassen, tent en reserveonderdelen. Zo hoef ik meestal geen extra bagage in te checken en houd ik het reizen overzichtelijk.
Een paar praktische tips uit ervaring:
- laat wat lucht uit je banden;
- vul de lege ruimtes in de doos op met beschermend verpakkingsmateriaal;
- zorg dat kwetsbare onderdelen goed vastzitten.
Een fietsdoos krijgt onderweg behoorlijk wat te verduren. Je wilt op je bestemming niet voor onaangename verrassingen komen te staan.
Na alle voorpret is het eindelijk tijd om te vertrekken. Na de vlucht stap ik over op de trein richting de Schotse Highlands. Alleen die treinreis is al een cadeau. Urenlang slingert de trein door een indrukwekkend landschap van bergen, rivieren en uitgestrekte valleien.
Bij het hostel begint de laatste voorbereiding. De fiets wordt weer opgebouwd, krijgt een laatste technische controle en ik ga nog op zoek naar de laatste verse boodschappen. Daarna is het vooral op tijd naar bed. Morgen begint het avontuur echt.
De route
Als ik terugdenk aan deze tocht krijg ik nog steeds kriebels in mijn buik. De omgeving voelt rauw, puur en ongerept. De wisselende weersomstandigheden passen perfect bij het dramatische landschap. Het voelt alsof je onderdeel bent van de natuur. Al op de eerste dag blijkt dat mijn tassensetup niet helemaal geschikt is voor dit terrein. Op de ruige ondergrond krijgt mijn bagagedrager het zwaar. Eigenlijk had ik dat thuis al een beetje zien aankomen tijdens een korte testrit over het mountainbikeparcours. Na een paar stevige afdalingen beginnen de eerste mankementen zich al te melden. Aan het einde van de eerste dag volgt daarom een creatieve reparatiesessie. Gelukkig hoort improviseren ook een beetje bij bikepacken. Tijdens mijn voorbereiding had ik al meerdere waarschuwingen gelezen over de beruchte hike-a-bike-secties. Dit zijn paden waar fietsen gewoonweg niet mogelijk is en je dus verder moet lopen. Eigenwijs als ik was dacht ik: dat zal wel meevallen. Dat viel dus niet mee.
Sterker nog: het was veel zwaarder dan ik ooit had voorgesteld. Kilometerslang liep ik over smalle wandelpaden, afwisselend met de fiets aan mijn hand of zelfs op mijn schouders. Meer dan eens vroeg ik mezelf af waar ik in hemelsnaam aan begonnen was. Sindsdien heb ik één duidelijke conclusie getrokken: hike-a-bike is absoluut geen wandeling in het park. Toch hoorde het ook bij deze tocht. Juist doordat het zo zwaar was, voelde iedere lange afdaling als een beloning.
Eén met de natuur
Op een enkele wandelaar na kom je onderweg bijna niemand tegen. Dagenlang ben je alleen met de natuur. De bothy's (gratis te gebruiken huisjes op de route) voelen als een warm welkom na een lange dag. Je leeft eenvoudig, hebt weinig nodig en merkt hoe snel je hoofd leeg wordt. Het gevoel is moeilijk te omschrijven. Bezinning, rust en vertrouwen komen misschien nog het dichtst in de buurt. Tegelijkertijd blijf je je verwonderen. Bijvoorbeeld wanneer je voor een rivier staat die je moet oversteken. Natuurlijk had ik gelezen dat waterstanden in Schotland flink kunnen verschillen, maar pas als je daadwerkelijk voor zo'n kolkende rivier staat, besef je wat dat betekent. Soms kun je er fietsend doorheen. Soms voelt zwemmen bijna als een betere omschrijving. Eenmaal aan de overkant blijkt het vaak weer mee te vallen. Dan overheerst opnieuw dat gevoel van vrijheid. Je voelt je klein in zo'n immens landschap, maar tegelijkertijd ook ontzettend rijk dat je dit mag beleven. Schotland heeft diepe indruk op mij gemaakt. Ik kan het iedere avontuurlijke fietser aanraden. En als je er eenmaal bent geweest, hoef ik eigenlijk niet meer uit te leggen waarom.
Samen of alleen
Veel van mijn fietsavonturen heb ik alleen beleefd. Dat is erg leerzaam, het geeft je een groot gevoel van vrijheid en zelfvertrouwen. In Schotland had ik wel voor het eerst dat ik dacht wellicht is met zijn tweeën helemaal geen gek idee. Voor mijn gevoel waren de risico’s wat groter en de routes afgelegener. Met zijn tweeën heb je de luxe om sneller te kunnen schakelen mocht het toch uit de hand lopen bij een val of technische mankementen. Je hebt een back-up aan elkaar. Alleen ben je in dit geval kwetsbaarder en voelt een vangnet verder weg. Tijdens deze tocht bleef dat kwetsbare stukje toch in mijn achterhoofd spoken tijdens de snelle technische afdalingen. Ik ben voorzichtiger gaan fietsen wat voor het eerst zorgde dat ik me alleen juist minder vrij voelde. Dus de volgende keer op zoek naar een buddy.
Echter zijn er in mijn omgeving maar weinig ‘gekken’ die met me mee willen. Toen ik aan kwam bij het hostel arriveerde op de vroege ochtend een dame van ongeveer 50 die net de route alleen had voltooid. Lang verhaal kort je bent vaak niet de enige op de wereld met deze gekke ideeën. Dus als je naar gelijkgestemde gaat zoeken, zal je die zeker vinden.
De lessen die ik meenam
Iedere reis leert je iets. Deze tocht leerde mij misschien nog wel meer dan alle andere die ik gedaan heb.
- Test je uitrusting uitgebreid. Een half uurtje fietsen rondom huis zegt lang niet alles.
- Neem ervaringen van anderen serieus. Ze zijn vaak geschreven met een reden.
- Hike-a-bike is zwaarder dan je denkt.
- Bikepacken op een mountainbike is echt iets anders dan op een gravelfiets.
- Investeer in degelijk materiaal. Niet iedere fietstas of bagagedrager is gemaakt voor dagenlang geweld op ruige trails.
- Alleen reizen is niet altijd beter.
Juist dat maakt bikepacken zo mooi. Iedere tocht leert je weer iets nieuws. En precies daarom begint de volgende reis meestal al zodra je weer thuis bent.